Mijn verhalen
Ik heb het nog niet echt onder de knie, maar toch kan ik ze niet links laten liggen. Ik ben er trots op, en neem eens de middag vrij om ze te lezen.
Vanderstadt
De pessimistische Muriël had maar net haar eerste stappen in dit nieuwe dorp gezet toen ze beroofd werd. Ze probeerde haar tas terug te pakken, maar ze was niet opgewassen tegen de oudere jongens. Muriël kwam niet in de buurt van haar tas, omdat ze door de bullenbakken wordt geschopt en geslagen. Als Muriël beseft dat het geen zin heeft, en ze maar beter naar de politie kan gaan zodra ze bij haar oom is, loopt ze weg. Tot haar schrik gaan de jongens achter haar aan. 'Shit.'
Ze kreeg de jongens niet afgeschud, hoe hard ze ook rende. Doodop rende ze straat na straat in. Ze rende een steeg in, uitgeput dook ze ineen onder een schaduw. Ze stond op toen ze geen voetstappen meer hoorde. Ze liep verder de steeg in. Na een paar stappen stond ze met haar mond open naast een oudewetse lantaarnpaal.
Het was er zo mooi en rustig, geen pottenkijkers zoals de buren van haar oom. Hier kon ze genieten van het groen en de vlinders. Muriël kwam steeds maar weer naar deze plek toe. Ze voelde zich aangetrokken tot de mooie plek.
Na een aantal bezoeken, ging er iets mis. Er verscheen een knul die de lantaarnpaal aanstak, waardoor Muriel niet meer op haar mooie plekje is, maar in een rare donkere stad, waar mensen het eeuwige leven hadden.
*link ontbreekt*
Repelsteeltje, de moordenaar
Komt, komt, komt.